Image of Bristle Club-rush
Creatures » » Plants » » Sedges »

Bristle Club Rush

Isolepis setacea (L.) R. Br.

Comments

provided by eFloras
Isolepis setacea belongs to a distinct group of species characterized by ridged achenes (A. M. Muasya et al. 2001). Isolepis setacea was collected in 1874 on waste at Camden, New Jersey, and in the 1880s at Philadelphia, Pennsylvania; it has not persisted in the East. It has been known from the Pacific Coast since at least 1921. It is reported as native to Eurasia and Africa. It is cultivated as an ornamental.
license
cc-by-nc-sa-3.0
copyright
Missouri Botanical Garden, 4344 Shaw Boulevard, St. Louis, MO, 63110 USA
bibliographic citation
Flora of North America Vol. 23: 138, 139, 140 in eFloras.org, Missouri Botanical Garden. Accessed Nov 12, 2008.
source
Flora of North America @ eFloras.org
editor
Flora of North America Editorial Committee
project
eFloras.org
original
visit source
partner site
eFloras

Comments

provided by eFloras
The species is readily distinguished as small annual with small pseudolateral inflorescence and the lowest bract only slightly longer than the inflorescence; it also has leaf blades resembling the stem, but attached to sheaths surrounding stem base.
license
cc-by-nc-sa-3.0
copyright
Missouri Botanical Garden, 4344 Shaw Boulevard, St. Louis, MO, 63110 USA
bibliographic citation
Flora of Pakistan Vol. 206: 40 in eFloras.org, Missouri Botanical Garden. Accessed Nov 12, 2008.
source
Flora of Pakistan @ eFloras.org
editor
S. I. Ali & M. Qaiser
project
eFloras.org
original
visit source
partner site
eFloras

Description

provided by eFloras
Plants perennial (annual?), forming dense mats; rhizomes creeping; culms, leaves, and bracts orange-punctate at 10–15X. Culms 3–25 cm × 0.2–0.3 mm. Leaves: sheaths usually reddish proximally; distal blade rudimentary to 6 cm × 0.2–0.5 mm. Inflorescences: involucral bracts 1 or 2; proximal bract erect to spreading, 3–10(–20) mm; distal bract reflexed, to 5 mm. Spikelets 3–6 × 2 mm; scales partly orange- to red- or blackish brown, midrib greenish to stramineous, not gibbous, prominently ribbed near midrib, often with 1+ pale veins on dark sides, 1.2–1.6 × 0.6–1 mm, membranous, hyaline, apex rounded to obtuse, mucro to 0.1 mm; proximal scale like others. Flowers: anthers 0.3–0.5 mm; styles 3-fid or 3-fid and 2-fid. Achenes falling separately from floral scales, orange-brown, each face prominently longitudinally 5–8-ribbed, many fine transverse ridges evident at 20–30X, broadly obovoid to oblong, thickly biconvex to compressed-trigonous, abaxial angle obscure, lateral angles prominent, faces convex, 0.8–1 × 0.5 mm. 2n = 28.
license
cc-by-nc-sa-3.0
copyright
Missouri Botanical Garden, 4344 Shaw Boulevard, St. Louis, MO, 63110 USA
bibliographic citation
Flora of North America Vol. 23: 138, 139, 140 in eFloras.org, Missouri Botanical Garden. Accessed Nov 12, 2008.
source
Flora of North America @ eFloras.org
editor
Flora of North America Editorial Committee
project
eFloras.org
original
visit source
partner site
eFloras

Description

provided by eFloras
Annual, forming small tussocks, 2.5-20 cm. Roots fibrous. Stem 0.2-0.3 mm diam., terete, smooth, green or yellowish green. Leaves reduced, usually with one complete leaf at stem base; sheaths to 20 mm, lowest bladeless, scarious, often reddish; longest much overtopping lower ones, yellow green or lower part often reddish, mouth wide, scarious, oblique; blades 1-20 mm, as wide as stem, channelled, smooth, apex obtuse. Inflorescence 1-2 sessile spikes; bract as long as spike or to 10 mm, basal part (sheath) scarious, keeled, often reddish brown. Spikes 2-5 mm, globose or ovoid, with up to c. 30 glumes; when two spikes, lower with obtuse, glume-like prophyll; glumes 1.3-1.5 mm, cymbiform, keeled, midnerve strong, at first green, smooth, barely reaching obtuse apex, sides with 3-5 fine nerves, reddish brown or sometimes colourless, scarious. Stamens 2; stigmas 3. Nut 0.7-0.9 x 0.5-0.6 mm, with wide stipe and narrow beak c. 0.1 mm, obovoid, unequally bi-convex, brown, sometimes whitish, trabeculate with pronounced longitudinal ribs.
license
cc-by-nc-sa-3.0
copyright
Missouri Botanical Garden, 4344 Shaw Boulevard, St. Louis, MO, 63110 USA
bibliographic citation
Flora of Pakistan Vol. 206: 40 in eFloras.org, Missouri Botanical Garden. Accessed Nov 12, 2008.
source
Flora of Pakistan @ eFloras.org
editor
S. I. Ali & M. Qaiser
project
eFloras.org
original
visit source
partner site
eFloras

Distribution

provided by eFloras
Eurasia, Australia.
license
cc-by-nc-sa-3.0
copyright
Missouri Botanical Garden, 4344 Shaw Boulevard, St. Louis, MO, 63110 USA
bibliographic citation
Annotated Checklist of the Flowering Plants of Nepal Vol. 0 in eFloras.org, Missouri Botanical Garden. Accessed Nov 12, 2008.
source
Annotated Checklist of the Flowering Plants of Nepal @ eFloras.org
author
K.K. Shrestha, J.R. Press and D.A. Sutton
project
eFloras.org
original
visit source
partner site
eFloras

Distribution

provided by eFloras
introduced; B.C.; Calif., Oreg., Wash.; Eurasia; Africa; Australia (including Tasmania); New Zealand.
license
cc-by-nc-sa-3.0
copyright
Missouri Botanical Garden, 4344 Shaw Boulevard, St. Louis, MO, 63110 USA
bibliographic citation
Flora of North America Vol. 23: 138, 139, 140 in eFloras.org, Missouri Botanical Garden. Accessed Nov 12, 2008.
source
Flora of North America @ eFloras.org
editor
Flora of North America Editorial Committee
project
eFloras.org
original
visit source
partner site
eFloras

Distribution

provided by eFloras
Distribution: Europe, N Africa, mountains of E Africa, southern Africa, Lebanon, Syria, Turkey, Caucasus, Kazakhstan, Uzbekistan, Tadjikistan, W China, in SW Asia from NW Iran to Pakistan and east to Sikkim; introduced to western N America and Tasmania.
license
cc-by-nc-sa-3.0
copyright
Missouri Botanical Garden, 4344 Shaw Boulevard, St. Louis, MO, 63110 USA
bibliographic citation
Flora of Pakistan Vol. 206: 40 in eFloras.org, Missouri Botanical Garden. Accessed Nov 12, 2008.
source
Flora of Pakistan @ eFloras.org
editor
S. I. Ali & M. Qaiser
project
eFloras.org
original
visit source
partner site
eFloras

Elevation Range

provided by eFloras
2200-3800 m
license
cc-by-nc-sa-3.0
copyright
Missouri Botanical Garden, 4344 Shaw Boulevard, St. Louis, MO, 63110 USA
bibliographic citation
Annotated Checklist of the Flowering Plants of Nepal Vol. 0 in eFloras.org, Missouri Botanical Garden. Accessed Nov 12, 2008.
source
Annotated Checklist of the Flowering Plants of Nepal @ eFloras.org
author
K.K. Shrestha, J.R. Press and D.A. Sutton
project
eFloras.org
original
visit source
partner site
eFloras

Flower/Fruit

provided by eFloras
Fl. & Fr.: June - July.
license
cc-by-nc-sa-3.0
copyright
Missouri Botanical Garden, 4344 Shaw Boulevard, St. Louis, MO, 63110 USA
bibliographic citation
Flora of Pakistan Vol. 206: 40 in eFloras.org, Missouri Botanical Garden. Accessed Nov 12, 2008.
source
Flora of Pakistan @ eFloras.org
editor
S. I. Ali & M. Qaiser
project
eFloras.org
original
visit source
partner site
eFloras

Flowering/Fruiting

provided by eFloras
Fruiting late spring–fall.
license
cc-by-nc-sa-3.0
copyright
Missouri Botanical Garden, 4344 Shaw Boulevard, St. Louis, MO, 63110 USA
bibliographic citation
Flora of North America Vol. 23: 138, 139, 140 in eFloras.org, Missouri Botanical Garden. Accessed Nov 12, 2008.
source
Flora of North America @ eFloras.org
editor
Flora of North America Editorial Committee
project
eFloras.org
original
visit source
partner site
eFloras

Habitat

provided by eFloras
Stream banks, pond margins, ditches, coastal, rarely inland; 0–1500m.
license
cc-by-nc-sa-3.0
copyright
Missouri Botanical Garden, 4344 Shaw Boulevard, St. Louis, MO, 63110 USA
bibliographic citation
Flora of North America Vol. 23: 138, 139, 140 in eFloras.org, Missouri Botanical Garden. Accessed Nov 12, 2008.
source
Flora of North America @ eFloras.org
editor
Flora of North America Editorial Committee
project
eFloras.org
original
visit source
partner site
eFloras

Habitat

provided by eFloras
By water courses, in boggy places with moving water; 700-3200 m.
license
cc-by-nc-sa-3.0
copyright
Missouri Botanical Garden, 4344 Shaw Boulevard, St. Louis, MO, 63110 USA
bibliographic citation
Flora of Pakistan Vol. 206: 40 in eFloras.org, Missouri Botanical Garden. Accessed Nov 12, 2008.
source
Flora of Pakistan @ eFloras.org
editor
S. I. Ali & M. Qaiser
project
eFloras.org
original
visit source
partner site
eFloras

Synonym

provided by eFloras
Scirpus setaceus Linnaeus, Sp. Pl. 1: 49. 1753
license
cc-by-nc-sa-3.0
copyright
Missouri Botanical Garden, 4344 Shaw Boulevard, St. Louis, MO, 63110 USA
bibliographic citation
Flora of North America Vol. 23: 138, 139, 140 in eFloras.org, Missouri Botanical Garden. Accessed Nov 12, 2008.
source
Flora of North America @ eFloras.org
editor
Flora of North America Editorial Committee
project
eFloras.org
original
visit source
partner site
eFloras

Synonym

provided by eFloras
Scirpus setaceus L., Sp. Pl. 1: 49. 1753; C.B.Clarke, l.c. 654; R.R.Stewart l.c. 103; Schoenoplectus setaceus (L.) Palla, in E. Hallier & A. Brand (eds.), W.D.J. Koch, Syn. Fl. Germ., ed. 3, 3: 2538. 1905; Madalski, Fl. Polon. Terr. Adiac. Icon. 3(1): 258. 1979; Uniyal & al., Cyperaceae Uttar Pradesh: 38 1997.
license
cc-by-nc-sa-3.0
copyright
Missouri Botanical Garden, 4344 Shaw Boulevard, St. Louis, MO, 63110 USA
bibliographic citation
Flora of Pakistan Vol. 206: 40 in eFloras.org, Missouri Botanical Garden. Accessed Nov 12, 2008.
source
Flora of Pakistan @ eFloras.org
editor
S. I. Ali & M. Qaiser
project
eFloras.org
original
visit source
partner site
eFloras

Clwbfrwynen wrychog ( Welsh )

provided by wikipedia CY

Monocotyledon a phlanhigyn blodeuol yw Clwbfrwynen wrychog sy'n enw benywaidd. Mae'n perthyn i'r teulu Cyperaceae. Yr enw gwyddonol (Lladin) yw Isolepis setacea a'r enw Saesneg yw Bristle club-rush.[1] Ceir enwau Cymraeg eraill ar y planhigyn hwn gan gynnwys Clwbfrwynen Fach, Clwbfrwynen Fechan, Clwbfrwynen Gwychog, Clwpfrwynen Fach, Clwp-frwynen Fechan.

Mae'r planhigyn hwn yn tarddu o Asia a throfannau De America. O ran ffurf, mae'n eithaf tebyg i wair, glaswellt neu frwyn, ond y prif nodwedd sy'n eu gwahaniaethu yw bonyn y planhigyn. Mae gan y bonion hyn - o'u croes-dorri - siap triongl ac mae'r dail yn sbeiralu mewn tair rheng - dwy sydd gan wair.[2][3]

Gweler hefyd

Cyfeiriadau

  1. Gerddi Kew; adalwyd 21 Ionawr 2015
  2. "Grasslike non-grasses ".
  3. Peter W. Ball, A. A. Reznicek & David F. Murray. "210. Cyperaceae Jussieu". In Flora of North America Editorial Committee (gol,.). Magnoliophyta: Commelinidae (in part): Cyperaceae. Flora of North America. 23. Oxford University Press. ISBN 978-0-19-515207-4.
Comin Wikimedia
Mae gan Gomin Wikimedia
gyfryngau sy'n berthnasol i:
license
cc-by-sa-3.0
copyright
Awduron a golygyddion Wikipedia
original
visit source
partner site
wikipedia CY

Clwbfrwynen wrychog: Brief Summary ( Welsh )

provided by wikipedia CY

Monocotyledon a phlanhigyn blodeuol yw Clwbfrwynen wrychog sy'n enw benywaidd. Mae'n perthyn i'r teulu Cyperaceae. Yr enw gwyddonol (Lladin) yw Isolepis setacea a'r enw Saesneg yw Bristle club-rush. Ceir enwau Cymraeg eraill ar y planhigyn hwn gan gynnwys Clwbfrwynen Fach, Clwbfrwynen Fechan, Clwbfrwynen Gwychog, Clwpfrwynen Fach, Clwp-frwynen Fechan.

Mae'r planhigyn hwn yn tarddu o Asia a throfannau De America. O ran ffurf, mae'n eithaf tebyg i wair, glaswellt neu frwyn, ond y prif nodwedd sy'n eu gwahaniaethu yw bonyn y planhigyn. Mae gan y bonion hyn - o'u croes-dorri - siap triongl ac mae'r dail yn sbeiralu mewn tair rheng - dwy sydd gan wair.

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Awduron a golygyddion Wikipedia
original
visit source
partner site
wikipedia CY

Bezosetka štětinovitá ( Czech )

provided by wikipedia CZ
 src=
Nákres bezosetky štětinovité

Bezosetka štětinovitá (Isolepis setacea) je planě rostoucí, vlhkomilná, drobná bylinka. Je jediným druhem rodu bezosetka rostoucí v české přírodě.

Rozšíření

Druh je disjunktně rozšířen v Evropě, Asii, Africe, Severní Americe i Austrálii. V Evropě je výskyt omezen ze severu linii Britských ostrovů, jihem Skandinávie a Pobaltím, z jihu pak severem Španělska, Alpami, severem Apeninského poloostrova a Balkánským poloostrovem. Směrem na východ zasahuje v malých arelách až do Střední Asie, Číny a do západní Sibiře.

V České republice se vyskytuje nerovnoměrně a nepravidelně, nejvíce lokalit se nachází v západní části republiky a v rybnikářských oblastech.

Ekologie

Typická rostlina často zaplavovaných míst nebo obnažených den rybníků. Vyrůstá na vlhkých lesních cestách, holých březích vodních toků nebo nádrží i na místech v rozlivových oblastech potoků a řek. Vyhovují ji těžké, ulehlé a nevápněné půdy. Často se na stanovištích vyskytuje jako pionýrská rostlina která mezi vzrostlejšími a agresivnějšími druhy neobstojí.

Popis

Jednoletá rostlina rostoucí v hustém trsu a vyrůstající obvykle do výšky 5 až 15 cm. Z kratičkého oddenku roste trs přímých, niťovitých a na průřezu oblých lodyh. U báze jsou načervenalé listové pochvy bez čepelí, výše postavené mají čepele krátké a štětinovité. Fotosyntézu zajišťují jen zelené lodyhy.

Tenké lodyhy jsou nahoře zakončené jedním až čtyřmi vejčitými, nahnědlými klásky které tvoří stažený vrcholový kružel. Pod květenstvím je dlouhý listen rostoucí vzhůru a přerůstající kružel působící dojmem bočního. Přisedlé, vejčité klásky bývají dlouhé asi 3 mm a obsahují 10 až 40 květů. Plevy jsou vejčité, tupé, krátce špičaté, červenohnědé a mají zelený kýl. Oboupohlavné květy jsou bezobalné a mají tři tyčinky a čnělku s trojklanou bliznou. Kvetou od červnu do září.

Plodem je světle hnědá, trojboká nažka, menší než 1 mm, která je podélně vynikle žebrovatá. Rostlina se rozmnožuje výhradně pomoci těchto nažek, ty si podržují schopnost vyklíčit i za několik let, až nastanou příhodné klimatické podmínky. Ploidie je 2n = 28. Druh je jen těžko zaměnitelný, hlavními poznávacími znameními jsou drobné rozměry, trávovitý vzhled a zdánlivé postranní klásky.

Ohrožení

Bezosetka štětinovitá se vyskytuje na svých stanovištích velmi nepravidelně. V závislosti na vhodných klimatických podmínkách může některým rokem vyrůst ve větším množství, naopak v suchých létech se nemusí objevit ani jediná rostlinka. Tyto celkem nenápadné populace mohou být lehce zničené vysušením dané mokřiny, stavební činnosti nebo užitím většího množství chemickým přípravků na okolních polích.

V „Červeném seznamu cévnatých rostlin České republiky“ je bezosetka štětinovitá zařazena mezi ohrožené druhy (C3) květeny ČR.[2][3][4][5]

Reference

  1. Červený seznam IUCN 2018.1. 5. července 2018. Dostupné online. [cit. 2018-08-10]
  2. CIBULKA, Radim. Salvia: Bezosetka štětinovitá [online]. Salvia o. s. – sdružení pro ochranu přírody, Praha 5, rev. 23.11.2013 [cit. 2015-05-07]. Dostupné online. (česky)
  3. DÍTĚ, Daniel. BOTANY.cz: Bezosetka štětinovitá [online]. O. s. Přírodovědná společnost, BOTANY.cz, rev. 03.12.2008 [cit. 2015-05-07]. Dostupné online. (česky)
  4. Flora of North America: Isolepis setacea [online]. Missouri Botanical Garden, St. Louis, MO & Harvard University Herbaria, Cambridge, MA, USA [cit. 2015-05-07]. Dostupné online. (anglicky)
  5. Wilde planten: Isolepis setacea [online]. Wilde planten in Nederland en België, NL [cit. 2015-05-07]. Dostupné online. (nizozemsky)

Externí odkazy

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedia autoři a editory
original
visit source
partner site
wikipedia CZ

Bezosetka štětinovitá: Brief Summary ( Czech )

provided by wikipedia CZ
 src= Nákres bezosetky štětinovité

Bezosetka štětinovitá (Isolepis setacea) je planě rostoucí, vlhkomilná, drobná bylinka. Je jediným druhem rodu bezosetka rostoucí v české přírodě.

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedia autoři a editory
original
visit source
partner site
wikipedia CZ

Borstige Schuppensimse ( German )

provided by wikipedia DE
Wissenschaftlicher Name Isolepis setacea (L.) R.Br.

Die Borstige Schuppensimse oder Borstige Moorbinse (Isolepis setacea) ist eine Pflanzenart aus der Familie der Sauergrasgewächse (Cyperaceae). Sie ist in der Alten Welt weit verbreitet. Sie wird manchmal als Zierpflanze verwendet.

Beschreibung

Die Borstige Schuppensimse wächst in Horsten oder dichten Matten als einjährige oder nur wenige Jahre ausdauernde krautige Pflanze und erreicht Wuchshöhen von meist 2 bis 10 (selten bis zu 30) Zentimeter. Sie bildet kriechende Rhizome. Der gerade oder etwas gebogene Stängel ist stielrund mit einem Durchmesser von nur 0,3 bis 0,5 Millimeter. Die Blattspreiten sind flach oder rinnig und nur bis zu 0,5 Millimeter breit und bis zu 9 Zentimeter lang.

Das bis 3 Zentimeter lange Hüllblatt des Blütenstandes setzt den Stängel fort, steht aufrecht und kann später etwas gekrümmt sein. Der scheinbar seitenständige, köpfchenförmige Blütenstand enthält ein bis vier (maximal bis zu zehn) Ährchen. Die Ährchen sind eiförmig mit einer Länge von 2 bis 3 Millimeter sowie einer Breite bis zu 2 Millimeter und enthalten 10 bis 40 Blüten. Die Spelzen sind kahl, länglich-eiförmig, 1,3 bis 2,1 Millimeter lang und 0,6 bis 1,2 Millimeter breit, bräunlich oder purpurn, mit etwa sieben Nerven und einem breiten, grünen Kiel. Die Blüte enthält ein bis zwei Staubblätter und drei Narben.

 src=
Borstige Schuppensimse (Isolepis setacea), Illustration

Die zusammengedrückt-dreikantige Nuss besitzt konvexe Seiten, ist 0,5 bis 1,2 Millimeter lang und trägt eine kurze Stachelspitze. Sie ist längsseits mit Rippen versehen und zart quer gestreift; ihre Farbe ist graubraun bis rotbraun.

Die Blütezeit reicht von Juli und Oktober.

Die Chromosomenzahl beträgt 2n = 28.

Vorkommen

Das Verbreitungsgebiet der Borstigen Schuppensimse umfasst Europa (außer im äußersten Süden und Norden), Afrika, West- und Zentralasien mit Sibirien, Indien, China, außerdem Australien. Eingeschleppt kommt sie auch in Nordamerika vor.

In Mitteleuropa kommt sie in den Mittelgebirgen und in den Alpen über Silikatgestein nur bis etwa 1200 m[1] vor, hier ist sie selten, über Kalk fehlt sie fast überall. Sie kommt im mitteleuropäischen Tiefland östlich der Weser zerstreut vor, westlich davon ist sie aber selten.[2]

Die Borstige Schuppensimse wächst gern als Pionierpflanze auf nassen, mäßig sauren Sand- oder Torfböden.[1] Sie bevorzugt Ufer von Gräben in Hoch- und Zwischenmooren, sie geht aber auch in niedere, nasse Streuwiesen oder auf sandige, auch im Sommer nicht vollkommen austrocknende Waldwege. Gelegentlich tritt sie hier als einer der ersten Besiedler auf dem noch nackten Boden auf.[2] Sie ist eine Kennart des Stellario uliginosae-Scirpetum setacei im Unterverband Juncenion bufonii des Verbandes Nanocyperion.[1]

Die Borstige Schuppensimse wird durch Wasser- und Watvögel verbreitet, und sie findet sich, bei sonst zusagenden Standortverhältnissen, bevorzugt entlang der großen Vogelstraßen.[2]

Taxonomie

Diese Art wurde 1753 unter dem Namen Scirpus setaceus durch Carl von Linné in Species Plantarum erstveröffentlicht.[3] Robert Brown stellte 1810[4] die Gattung Isolepis auf, deren Typusart sie ist. Weitere Synonyme für Isolepis setacea (L.) R.Br. sind: Isolepis gracillima (Kohts) Nyman, Isolepis lenticularis Nees ex Boeck., Isolepis pleurocarpa Hochst. ex C.B.Clarke, Isolepis saviana Link, Isolepis setacea var. aberdarica R.W.Haines & Lye, Mariscus setaceus (L.) Moench, Schoenoplectus setaceus (L.) Palla, Scirpus gracillimus Kohts.[5] Sie wurde früher in die größere Gattung der Simsen (Scirpus) gestellt, wird heute aber meist zur Gattung Isolepis gestellt.

Literatur

  • Wolfram Schultze-Motel: Scirpus. In: Wolfram Schultze-Motel (Hrsg.): Illustrierte Flora von Mitteleuropa. Pteridophyta, Spermatophyta. Begründet von Gustav Hegi. 3., völlig neubearbeitete Auflage. Band II. Teil 1: Angiospermae: Monocotyledones 2 (Cyperaceae – Juncaceae). Paul Parey, Berlin/Hamburg 1980, ISBN 3-489-54020-4, S. 10–42 (erschienen in Lieferungen 1967–1980).
  • Eckehart J. Jäger, Klaus Werner (Hrsg.): Exkursionsflora von Deutschland. Begründet von Werner Rothmaler. 10., bearbeitete Auflage. Band 4: Gefäßpflanzen: Kritischer Band. Elsevier, Spektrum Akademischer Verlag, München/Heidelberg 2005, ISBN 3-8274-1496-2, S. 838.
  • Robert Anthony DeFilipps: Scirpus. In T. G. Tutin, V. H. Heywood, N. A. Burges, D. M. Moore, D. H. Valentine, S. M. Walters, D. A. Webb (Hrsg.): Flora Europaea. Volume 5: Alismataceae to Orchidaceae (Monocotyledones). Cambridge University Press, Cambridge 1980, ISBN 0-521-20108-X, S. 277–280 (englisch, eingeschränkte Vorschau in der Google-Buchsuche).
  • S. Galen Smith: Isolepis. In: Flora of North America Editorial Committee (Hrsg.): Flora of North America North of Mexico. Volume 23: Magnoliophyta: Commelinidae (in part): Cyperaceae. Oxford University Press, New York/Oxford u. a. 2002, ISBN 0-19-515207-7, Isolepis setacea, S. 140 (englisch, online).

Einzelnachweise

  1. a b c Erich Oberdorfer: Pflanzensoziologische Exkursionsflora für Deutschland und angrenzende Gebiete. Unter Mitarbeit von Angelika Schwabe und Theo Müller. 8., stark überarbeitete und ergänzte Auflage. Eugen Ulmer, Stuttgart (Hohenheim) 2001, ISBN 3-8001-3131-5, S. 32, 160.
  2. a b c Dietmar Aichele, Heinz-Werner Schwegler: Die Blütenpflanzen Mitteleuropas. 2. Auflage. Band 5: Schwanenblumengewächse bis Wasserlinsengewächse. Franckh-Kosmos, Stuttgart 2000, ISBN 3-440-08048-X, S. 230.
  3. Carl von Linné: Species Plantarum. Band 1, Lars Salvius, Stockholm 1753, S. 49 (Digitalisathttp://vorlage_digitalisat.test/1%3Dhttp%3A%2F%2Fwww.biodiversitylibrary.org%2Fopenurl%3Fpid%3Dtitle%3A669%26volume%3D1%26issue%3D%26spage%3D49%26date%3D1753~GB%3D~IA%3D~MDZ%3D%0A~SZ%3D~doppelseitig%3D~LT%3D~PUR%3D).
  4. Robert Brown: Prodromus Florae Novae Hollandiae. Richard Taylor et socii, London 1810, S. 221 (online).
  5. Isolepis setacea bei Tropicos.org. Missouri Botanical Garden, St. Louis

Weblinks

 src= Commons: Borstige Schuppensimse – Sammlung von Bildern, Videos und Audiodateien
 title=
license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedia Autoren und Herausgeber
original
visit source
partner site
wikipedia DE

Borstige Schuppensimse: Brief Summary ( German )

provided by wikipedia DE

Die Borstige Schuppensimse oder Borstige Moorbinse (Isolepis setacea) ist eine Pflanzenart aus der Familie der Sauergrasgewächse (Cyperaceae). Sie ist in der Alten Welt weit verbreitet. Sie wird manchmal als Zierpflanze verwendet.

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedia Autoren und Herausgeber
original
visit source
partner site
wikipedia DE

Swinsbas (Isolepis) ( North Frisian )

provided by wikipedia emerging languages
Amrum.pngTekst üüb Öömrang

At swinsbas (Isolepis setacea) as en plaantenslach uun det famile raidgäärs (Cyperaceae).

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedia authors and editors

Swinsbas (Isolepis): Brief Summary ( North Frisian )

provided by wikipedia emerging languages

At swinsbas (Isolepis setacea) as en plaantenslach uun det famile raidgäärs (Cyperaceae).

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedia authors and editors

Isolepis setacea

provided by wikipedia EN

Isolepis setacea (syn. Scirpus setaceus) is a species of flowering plant in the sedge family known by the common names bristle club-rush[1] and bristleleaf bulrush.[2] It is native to Eurasia and Africa, and possibly Australasia. It can be found in other places, including some areas in North America, where it is an introduced species. It grows in many types of moist and wet habitat, often in coastal regions, and sometimes inland. It is a perennial herb which forms mats of very thin, grooved, erect or arching stems up to about 20 centimeters tall. The leaves sheath the stem bases and have short, flat, thick blades. The inflorescence is a solitary spikelet just a few millimeters long, or a cluster of up to three spikelets. These are accompanied by a stiff bract extending past the flowers.

References

  1. ^ BSBI List 2007 (xls). Botanical Society of Britain and Ireland. Archived from the original (xls) on 2015-06-26. Retrieved 2014-10-17.
  2. ^ "Isolepis setacea". Natural Resources Conservation Service PLANTS Database. USDA. Retrieved 22 January 2016.

 title=
license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedia authors and editors
original
visit source
partner site
wikipedia EN

Isolepis setacea: Brief Summary

provided by wikipedia EN

Isolepis setacea (syn. Scirpus setaceus) is a species of flowering plant in the sedge family known by the common names bristle club-rush and bristleleaf bulrush. It is native to Eurasia and Africa, and possibly Australasia. It can be found in other places, including some areas in North America, where it is an introduced species. It grows in many types of moist and wet habitat, often in coastal regions, and sometimes inland. It is a perennial herb which forms mats of very thin, grooved, erect or arching stems up to about 20 centimeters tall. The leaves sheath the stem bases and have short, flat, thick blades. The inflorescence is a solitary spikelet just a few millimeters long, or a cluster of up to three spikelets. These are accompanied by a stiff bract extending past the flowers.

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedia authors and editors
original
visit source
partner site
wikipedia EN

Isolépis sétacé ( French )

provided by wikipedia FR

Isolepis setacea

L'isolépis sétacé, encore appelé isoete sétiforme, souchet sétacé ou scirpe sétacé (Isolepis setacea ou Schoenoplectus setaceus) est une espèce de plantes du genre Isolepis et de la famille des Cyperaceae.

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Auteurs et éditeurs de Wikipedia
original
visit source
partner site
wikipedia FR

Mólička syć ( Upper Sorbian )

provided by wikipedia HSB

Mólička syć (Isolepis setacea) je rostlina ze swójby cachorowych rostlinow (Cyperaceae).

Wopis

Mólička syć docpěwa wysokosć wot 2 hač do 15 cm.

Stołpik je kulojty a na spódku łopjenowaty.

Łopjena su seršćikojte.

Kćěje wot julija hač do oktobra. Kłosy docpěwaja dołhosć wot 2 hač do 4 mm. Pluwizny su brunojte a njesu zeleny kosač. Wysoke łopjena kwětnistwo daloko přesahuja.

Stejnišćo

Rosće na mokrych lěsnych pućach, na brjohach, w łuhojtych hrjebjach.

Rozšěrjenje

Rostlina je w srjedźnej a južnej Europje rozšěrjena, při čimž sewjernje hač do južneje Skandinawiskej wustupuje.

Wužiwanje

Žórła

  • Schauer - Caspari: Pflanzenführer für unterwegs, ISBN 978-3-8354-0354-3, 2. nakład, 2008, strona 406 (němsce)
  • Brankačk, Jurij: Wobrazowy słownik hornjoserbskich rostlinskich mjenow na CD ROM. Rěčny centrum WITAJ, wudaće za serbske šule. Budyšin 2005.
  • Kubát, K. (Hlavní editor): Klíč ke květeně České republiky. Academia, Praha (2002)
  • Lajnert, Jan: Rostlinske mjena. Serbske. Němske. Łaćanske. Rjadowane po přirodnym systemje. Volk und Wissen Volkseigener Verlag Berlin (1954)
  • Rězak, Filip: Němsko-serbski wšowědny słownik hornjołužiskeje rěče. Donnerhak, Budyšin (1920)
license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedia authors and editors
original
visit source
partner site
wikipedia HSB

Mólička syć: Brief Summary ( Upper Sorbian )

provided by wikipedia HSB

Mólička syć (Isolepis setacea) je rostlina ze swójby cachorowych rostlinow (Cyperaceae).

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedia authors and editors
original
visit source
partner site
wikipedia HSB

Šerinis meldelis ( Lithuanian )

provided by wikipedia LT
Mokslinis pavadinimas Isolepis setacea
[1]

Šerinis meldelis (Isolepis setacea) – viksvuolinių (Cyperaceae) šeimos meldelių genties augalas. Paplitęs Europoje, Pietvakarių ir Centrinėje Azijoje. Šiaurės Amerikoje laikoma adventyvine (iš kitur perkelta) rūšimi.

Biologija

Tai vienmetis ar daugiametis žolinis augalas, siekiančiais 20 cm aukštį stiebais. Dauginasi sėklomis, bet gali plisti ir šakniastiebiais. Auga atvirose, drėgnose, dažniausiai laikinai užliejamose augavietėse: vandens telkinių pakrantėse, antropogeninėse augavietėse su pažeista žolių danga. Prieraišus Isoeto–Nanojuncetea bendrijoms. Labiausiai tinkantis dirvožemis – padengtas dumblu smėlis arba priemolis, turtingas maisto medžiagų.

Šerinis meldelis neatlaiko kitų žolinių ir sumedėjusių augalų konkurencijos, kuomet vystosi velėna, susiveria žolinių augalų danga.

Populiacija Lietuvoje

Lietuvoje šerinis meldelis nuo 2000 m. įrašytas į Lietuvos raudonąją knygą.[2]

Literatūroje nurodoma šio meldelio radavietė Paluknyje (Trakų raj.), tačiau naujų patvirtinančių duomenų nėra. 1993 m. surastas Ruklos apylinkėse, kur išaiškintos 2 nedidelės populiacijos, siekusios apie keliasdešimt augalų. Vėliau jie išnyko.[3] Grėsmę kelia augaviečių eutrofizacija, kuomet vystosi nustelbiantys nitrofiliniai augalai, mėgstantys azoto gausų dirvožemį.

Šaltiniai

Vikiteka

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Vikipedijos autoriai ir redaktoriai
original
visit source
partner site
wikipedia LT

Šerinis meldelis: Brief Summary ( Lithuanian )

provided by wikipedia LT

Šerinis meldelis (Isolepis setacea) – viksvuolinių (Cyperaceae) šeimos meldelių genties augalas. Paplitęs Europoje, Pietvakarių ir Centrinėje Azijoje. Šiaurės Amerikoje laikoma adventyvine (iš kitur perkelta) rūšimi.

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Vikipedijos autoriai ir redaktoriai
original
visit source
partner site
wikipedia LT

Borstelbies ( Dutch; Flemish )

provided by wikipedia NL

Borstelbies (Isolepis setacea, synoniem Scirpus setaceus) is een in pollen groeiende of een dichte zode vormende plant, die behoort tot de cypergrassenfamilie (Cyperaceae). De plant is eenjarig, maar kan ook enkele jaren oud worden. Borstelbies komt van nature voor in Europa, Afrika, West- en Centraal-Azië, Siberië, India en China. De plant is ingevoerd in Noord-Amerika, Australië en Nieuw-Zeeland. De soort staat op de Nederlandse Rode lijst van planten als een soort die in Nederland algemeen voorkomt en stabiel of toegenomen is. Het aantal chromosomen is 2n = 28.

De plant wordt 2 - 20 (30) cm hoog en vormt kruipende wortelstokken. De rechte of iets gebogen, gevulde stengel is 0,3 - 0,5 mm dik. De tot 9 cm lange en tot 0,5 mm brede bladschijf is vlak of gootvormig.

De plant bloeit vanaf juni tot in de herfst. De bloeiwijze bestaat uit 1 - 3, 2 - 4 mm lange en tot 2 mm brede, eivormige aren en heeft een tot 3 cm lang, rechtopstaand schutblad bovenaan de stengel. Een aar heeft 10 - 40 bloemen. De kafjes staan in een spiraal. De bruine of purpere, elliptische, zeer stompe, kale, 1,3 - 2,1 mm lange en 0,6 - 1,2 mm brede kafjes hebben meestal een stekelpuntje. Het kafje heeft een brede, groene kiel. Er zijn geen borstels. De bloem heeft 3 stempels en 1 - 2 meeldraden.

De grijsbruine tot roodbruine vrucht is een overlangs geribd, driekantig, 0,5 - 1,2 mm lang en 0,5 - 0,6 mm breed nootje en heeft bolle kanten. Het nootje heeft een korte stekelpunt en is licht dwarsgestreept.

Voorkomen

Borstelbies komt voor als pioniersoort op matig voedselarme, natte tot vochtige, vaak venige of lemige zandgrond grond.

Externe links

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedia-auteurs en -editors
original
visit source
partner site
wikipedia NL

Borstelbies: Brief Summary ( Dutch; Flemish )

provided by wikipedia NL

Borstelbies (Isolepis setacea, synoniem Scirpus setaceus) is een in pollen groeiende of een dichte zode vormende plant, die behoort tot de cypergrassenfamilie (Cyperaceae). De plant is eenjarig, maar kan ook enkele jaren oud worden. Borstelbies komt van nature voor in Europa, Afrika, West- en Centraal-Azië, Siberië, India en China. De plant is ingevoerd in Noord-Amerika, Australië en Nieuw-Zeeland. De soort staat op de Nederlandse Rode lijst van planten als een soort die in Nederland algemeen voorkomt en stabiel of toegenomen is. Het aantal chromosomen is 2n = 28.

De plant wordt 2 - 20 (30) cm hoog en vormt kruipende wortelstokken. De rechte of iets gebogen, gevulde stengel is 0,3 - 0,5 mm dik. De tot 9 cm lange en tot 0,5 mm brede bladschijf is vlak of gootvormig.

De plant bloeit vanaf juni tot in de herfst. De bloeiwijze bestaat uit 1 - 3, 2 - 4 mm lange en tot 2 mm brede, eivormige aren en heeft een tot 3 cm lang, rechtopstaand schutblad bovenaan de stengel. Een aar heeft 10 - 40 bloemen. De kafjes staan in een spiraal. De bruine of purpere, elliptische, zeer stompe, kale, 1,3 - 2,1 mm lange en 0,6 - 1,2 mm brede kafjes hebben meestal een stekelpuntje. Het kafje heeft een brede, groene kiel. Er zijn geen borstels. De bloem heeft 3 stempels en 1 - 2 meeldraden.

De grijsbruine tot roodbruine vrucht is een overlangs geribd, driekantig, 0,5 - 1,2 mm lang en 0,5 - 0,6 mm breed nootje en heeft bolle kanten. Het nootje heeft een korte stekelpunt en is licht dwarsgestreept.

 src= Flora Batava
license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedia-auteurs en -editors
original
visit source
partner site
wikipedia NL

Sitniczka szczecinowata ( Polish )

provided by wikipedia POL
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Sitniczka szczecinowata (Isolepis setacea (L.) R.Br.) – gatunek rośliny z rodziny ciborowatych. Jako gatunek rodzimy występuje w Europie, Azji i Afryce, skąd został zawleczony do Ameryki Północnej i Południowej oraz Nowej Zelandii i Tasmanii[2]. W Polsce rośnie w rozproszeniu na obszarze całego kraju, z wyjątkiem części północno-wschodniej[3].

Morfologia

Pokrój
Roślina tworząca gęste darnie[4].
Łodyga
Nitkowata, wiotka, o wysokości 2-20 cm[4].
Liście
Dolne pochwy liściowe purpurowe. Najwyższa pochwa z blaszką. Liście nitkowate, pół obłe, z języczkiem[4].
Kwiaty
Zebrane w 1-4 kłosy. Przysadki zielonawo-purpurowe lub brunatno-purpurowe, z zieloną smugą. Podsadka dłuższa od kłosa, lecz krótsza od łodygi[4].
Owoc
Podłużnie żeberkowany orzeszek[4].

Biologia i ekologia

Roślina jednoroczna lub hemikryptofit. Kwitnie od lipca do października. Rośnie na wilgotnych, piaszczystych polach, ugorach i brzegach wód. Liczba chromosomów 2n = 28[5]. Gatunek charakterystyczny zbiorowisk terofitów z rzędu Cyperetalia fusci[6].

Zagrożenia i ochrona

Roślina umieszczona na polskiej czerwonej liście w kategorii NT (bliski zagrożenia)[7]. Znajduje się także w czerwonej księdze gatunków zagrożonych w kategorii LC (najmniejszej troski)[8].

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2017-12-11].
  2. Isolepis setacea na Plants of the World (ang.). [dostęp 2017-12-06].
  3. Zając A., Zając M.: Atlas rozmieszczenia roślin naczyniowych w Polsce. Kraków: Pracownia Chorologii Komputerowej, Instytut Botaniki, Uniwersytet Jagielloński, 2001. ISBN 978-83-61191-72-8.
  4. a b c d e Szafer W., Kulczyński S., Pawłowski B. Rośliny polskie. Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1969
  5. Rutkowski Lucjan: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.
  6. Matuszkiewicz Władysław: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: PWN, 2001. ISBN 83-01-13520-4.
  7. Kaźmierczakowa R., Bloch-Orłowska J., Celka Z., Cwener A., Dajdok Z., Michalska-Hejduk D., Pawlikowski P., Szczęśniak E., Ziarnek K.: Polska czerwona lista paprotników i roślin kwiatowych. Polish red list of pteridophytes and flowering plants. Kraków: Instytut Ochrony Przyrody Polskiej Akademii Nauk, 2016. ISBN 978-83-61191-88-9.
  8. Isolepis setacea na IUCN Red List (ang.). [dostęp 2017-12-11].
license
cc-by-sa-3.0
copyright
Autorzy i redaktorzy Wikipedii
original
visit source
partner site
wikipedia POL

Sitniczka szczecinowata: Brief Summary ( Polish )

provided by wikipedia POL

Sitniczka szczecinowata (Isolepis setacea (L.) R.Br.) – gatunek rośliny z rodziny ciborowatych. Jako gatunek rodzimy występuje w Europie, Azji i Afryce, skąd został zawleczony do Ameryki Północnej i Południowej oraz Nowej Zelandii i Tasmanii. W Polsce rośnie w rozproszeniu na obszarze całego kraju, z wyjątkiem części północno-wschodniej.

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Autorzy i redaktorzy Wikipedii
original
visit source
partner site
wikipedia POL

Isolepis setacea ( Portuguese )

provided by wikipedia PT


Nome binomial Isolepis setacea
(L.) R. Br.

Isolepis setacea é uma espécie de planta com flor pertencente à família Cyperaceae.

A autoridade científica da espécie é (L.) R. Br., tendo sido publicada em Prodromus Florae Novae Hollandiae 222. 1810.[1]


Portugal

Trata-se de uma espécie presente no território português, nomeadamente em Portugal Continental, no Arquipélago dos Açores e no Arquipélago da Madeira.

Em termos de naturalidade é nativa das três regiões atrás referidas.

Protecção

Não se encontra protegida por legislação portuguesa ou da Comunidade Europeia.

Referências

  1. Tropicos.org. Missouri Botanical Garden. 29 de setembro de 2014 <http://www.tropicos.org/Name/9904879>

Bibliografia

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Autores e editores de Wikipedia
original
visit source
partner site
wikipedia PT

Isolepis setacea: Brief Summary ( Portuguese )

provided by wikipedia PT

Isolepis setacea é uma espécie de planta com flor pertencente à família Cyperaceae.

A autoridade científica da espécie é (L.) R. Br., tendo sido publicada em Prodromus Florae Novae Hollandiae 222. 1810.


license
cc-by-sa-3.0
copyright
Autores e editores de Wikipedia
original
visit source
partner site
wikipedia PT

Isolepis setacea ( Ukrainian )

provided by wikipedia UK

Опис

Однорічник 3—15 см. Рослини маленькі. Стебла волосоподібні, при основі з коричневими піхвами; верхні — закінчуються коротенькою щетиновидною пластинкою. Колосків 2–3, рідко більше, 2–3 мм завдовжки. Тичинок 2. Горішок 3-гранний, поздовжньо-ребристий і тонко поперечно-зморшкуватий, близько 0.8 мм завдовжки[1].

Поширення

Загалом

Європа (у т.ч. Україна), Північна Америка (введений вид, східне узбережжя США й Британської Колумбії), Азія, Африка, Австралія, Нова Зеландія.

В Україні

Зростає біля води і на вологому піщаному ґрунті — на заході Полісся, в Правобережному Лісостепу (смт Саврань Одеської обл.), Донецькому Лісостепу (заказник «Грабова балка» недалеко від м. Торез Донецької обл.), в Криму (села Соколине і Щасливе Бахчисарайського р-ну, витік р. Салгір, оз. Караголь над Ялтою), дуже рідко[1].

Примітки

  1. а б в Доброчаева Д. Н., Котов М. И., Прокудин Ю. Н., и др. Определитель высших растений Украины. — Киев : Наукова думка, 1987. — С. 418. (рос.)(укр.)
  2. Dictionary of Botanical Epithets (англ.). www.winternet.com. Процитовано 2017-08-03.

Джерела

Meuble héraldique Muguet.svg Це незавершена стаття про Холодкові.
Ви можете допомогти проекту, виправивши або дописавши її.
license
cc-by-sa-3.0
copyright
Автори та редактори Вікіпедії
original
visit source
partner site
wikipedia UK

Isolepis setacea ( Vietnamese )

provided by wikipedia VI

Isolepis setacea là loài thực vật có hoa trong họ Cói. Loài này được (L.) R.Br. mô tả khoa học đầu tiên năm 1810.[1]

Hình ảnh

Chú thích

  1. ^ The Plant List (2010). Isolepis setacea. Truy cập ngày 11 tháng 6 năm 2013.

Liên kết ngoài


Hình tượng sơ khai Bài viết liên quan đến phân họ cói Cyperoideae này vẫn còn sơ khai. Bạn có thể giúp Wikipedia bằng cách mở rộng nội dung để bài được hoàn chỉnh hơn.
license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedia tác giả và biên tập viên
original
visit source
partner site
wikipedia VI

Isolepis setacea: Brief Summary ( Vietnamese )

provided by wikipedia VI

Isolepis setacea là loài thực vật có hoa trong họ Cói. Loài này được (L.) R.Br. mô tả khoa học đầu tiên năm 1810.

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedia tác giả và biên tập viên
original
visit source
partner site
wikipedia VI