dcsimg
Image of flatseed false flax
Creatures » » Plants » » Cabbage Family »

Flatseed False Flax

Camelina alyssum (Mill.) Thell.

Distribution ( Spanish; Castilian )

provided by IABIN
Chile Central
license
cc-by-nc-sa-3.0
copyright
Universidad de Santiago de Chile
author
Pablo Gutierrez
partner site
IABIN

Lnička tařicovitá ( Czech )

provided by wikipedia CZ

Lnička tařicovitá (Camelina alyssum) je rostlina považována ještě v prvé půli 20. století za nepříjemný plevel a v současnosti je vedena jako druh vymizelý z flory České republiky. Stejný osud potkal tuto bylinu z rodu lnička ve většině evropských zemí.[2][3]

Výskyt

Druh byl v minulosti rozšířen téměř po celé Evropě a dále v Malé Asii, západní Sibiři i okolo Bajkalu, zavlečen byl i do Ameriky a Austrálie. Jeho šíření souviselo s pěstováním lnu, ve kterém jako speciální plevelná rostlina vyrůstal a zároveň se s jeho semeny rozšiřoval na jiná stanoviště. Jen málo se vyskytoval v obilninách nebo v jiných plodinách či na neobdělávané půdě.

Lnička tařicovitá je jednoletou rostlinou která snáší silné zastínění a může vyrůstat i v hustém porostu. Její semena jsou přibližně stejně velká i tvarem podobná lněným semenům a ještě ve 40. létech 20. století nebylo dost dobře možno semena těchto plodin od sebe oddělit. Se sklizni lněného semene se sklidilo i semeno lničky tařicovité a obě rostliny se zase společně vysely. Byla proto neodmyslitelnou plevelnou rostlinou lnářských oblastí, vystupovala se lnem i poměrně vysoko do hor, silně zamořená pole se po několik let musela vystříhat pěstování lnu.[2][3][4]

Popis

Rostlina se vzpřímenou, obvykle nerozvětvenou lodyhou vysokou 30 až 70 cm. Přisedlé lodyžní listy s objímavými oušky jsou podlouhlé až kopinaté, po obvodě celistvé nebo jemně zoubkované a spodní bývají někdy i chobotnatě zubaté až peřenodílné. Čtyřčetné květy vytvářející poměrně řídké a krátké hrozny jsou oboupohlavné. Kališní lístky jsou asi 4 mm dlouhé, světle žluté korunní lístky mívají okolo 4 až 6 mm délky. Rostliny kvetou v červnu a červenci, jednotlivě až do podzimu.

Plody jsou obvejčité až hruškovité tenkoblanné šešulky 6 až 12 mm dlouhé a téměř stejně široké. Vyrůstají na rovných nebo obloukovitých, dolu ohnutých stopkách, jejich chlopně mají výraznou střední žilku a zřetelnou žilnatinu. Žlutohnědá semena jsou 2,5 mm dlouhá. Ploidie druhu je 2n = 40.

Tento druh lničky se rozmnožuje výhradně semeny která mnohou klíčit brzy po zasetí. Klíčí však nepravidelně, při dostatku vláhy mohou vyklíčit po celý rok a podržují si životnost i po několik let.[2][4][5]

Txonomie

Lnička tařicovitá se vyskytuje ve dvou poddruzích někdy považovaných za samostatné druhy:

Lnička tařicovitá celokrajná mívá oproti nominátnímu poddruhu listy celokrajné a korunní plátky dlouhé 5 až 6 mm. Její šešulky bývají dlouhé 8 až 12 mm a jsou úzce obvejčité (zřetelně delší než širší) a na vrcholu zaoblené.[2]

Vymizení

S nástupem speciálních čistících strojů (využívajících toho, že semena lničky tařicovité jsou o něco těžší než semena lnu) a s používáním herbicidů se začala tato rostlina z přírody České republiky i celé Evropy vytrácet. Protože lnička tařicovitá nebyla v české přírodě po mnoho let zaznamenána, byla roku 2001 a opětovně v roce 2012 v "Červeném seznamu cévnatých rostlin České republiky" prohlášena za druh vymizelý z české přírody (A1).[6][2]

Reference

  1. BioLib.cz – Camelina alyssum (Lnička tařicovitá) [online]. BioLib.cz [cit. 2014-06-15]. Dostupné online.
  2. a b c d e GOLIAŠOVÁ, Kornélia; ŠÍPOŠOVÁ, Helena. Flóra Slovenska V/4: Camelina alyssum [online]. VEDA, Vydavateľstvo Slovenskej akadémie vied, Bratislava, SK, 2002 [cit. 2014-06-15]. S. 582-587. Dostupné online. ISBN 80-224-0710-0. (slovensky)
  3. a b ŚLIWIŃSKI, Michal; DAJDOK, Zygmunt. Camelina alyssum in Lower Silesia - an extinct weed of flax cultivations [online]. Instytut Biologii Roślin, Uniwersytet Wroclawski, Wroclaw, PL [cit. 2014-06-15]. Dostupné online. (polsky)
  4. a b DEYL, Miloš. Plevele polí a zahrad. Ilustrace Otto Ušák. Praha: Československá akademie věd, 1956. 374 s. HSV 38873/55/SV3/6423. Kapitola Lnička tařicovitá, s. 147-148.
  5. Flora of North America: Camelina alyssum [online]. Missouri Botanical Garden, St. Louis, MO & Harvard University Herbaria, Cambridge, MA, USA [cit. 2014-06-15]. Dostupné online. (anglicky)
  6. Červený seznam cévnatých rostlin České republiky: třetí vydáníGRULICH, Vít. Red List of vascular plants of the Czech Republic: 3rd edition. Preslia [online]. Botanický ústav, AV ČR, Průhonice, 2012 [cit. 15.06.2014]. Roč. 84, čís. 3, s. 631-645. Dostupné online. ISSN 0032-7786. (anglicky)
license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedia autoři a editory
original
visit source
partner site
wikipedia CZ

Lnička tařicovitá: Brief Summary ( Czech )

provided by wikipedia CZ

Lnička tařicovitá (Camelina alyssum) je rostlina považována ještě v prvé půli 20. století za nepříjemný plevel a v současnosti je vedena jako druh vymizelý z flory České republiky. Stejný osud potkal tuto bylinu z rodu lnička ve většině evropských zemí.

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedia autoři a editory
original
visit source
partner site
wikipedia CZ

Pellavatankio ( Finnish )

provided by wikipedia FI

Pellavatankio (Camelina alyssum) on ristikukkaiskasvien (Brassicaceae) heimoon, tankioiden (Camelina) sukuun kuuluva kasvilaji. Siitä voidaan erottaa kaksi alalajia: pikkupellavatankio (Camelina alyssum ssp. alyssum) ja isopellavatankio eli liinatankio (Camelina alyssum ssp. integerrima). Pellavatankio muistuttaa paljolti vehnätankiota (Camelina microcarpa) sekä ruistankiota (Camelina sativa), ja toisinaan nämä kolme lajia luokitellaan yhden ja saman lajin eri alalajeiksi.[1]

Kuvaus

Pellavatankio on yksivuotinen, keskikokoinen, vaaleanvihreä ja kalju tai lähes kalju ruohovartinen kasvi. Pellavatankio voi kasvaa noin puoli metriä korkeaksi. Sen lehdet ovat kapeansoikeita ja tyviltään sepiviä. Lehtilavat ovat selvästi liuskoittuneita. Pellavatankion kukat ovat pieniä ja kukkien terälehdet ovat noin 5 mm pitkiä sekä vaaleankeltaisia. Pellavatankio kukkii kesä–heinäkuussa. Pellavatankion hedelmät ovat päärynänmuotoisia lituja, jotka ovat 8–10 mm pitkiä.[1]

Esiinytminen

Pellavatankio on ollut aikaisemmin tavallinen rikkakasvi pellavapelloilla, mutta nykyisin se on käytännössä hävinnyt[1]. Pellavatankio luokitellaan Suomessa luonnosta hävinneeksi (RE) lajiksi[2].

Lähteet

  1. a b c Den virtuella floran: Lindådra (Camelina alyssum) Den virtuella floran. 1999. Naturhistoriska riksmuseet. Viitattu 12.3.2019.
  2. Esko Hyvärinen, Aino Juslén, Eija Kemppainen, Annika Uddström & Ulla-Maija Liukko (toim.): Suomen lajien uhanalaisuus 2019 – Punainen kirja. Ympäristöministeriö, Suomen Ympäristökeskus, 2019.

Aiheesta muualla

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedian tekijät ja toimittajat
original
visit source
partner site
wikipedia FI

Pellavatankio: Brief Summary ( Finnish )

provided by wikipedia FI

Pellavatankio (Camelina alyssum) on ristikukkaiskasvien (Brassicaceae) heimoon, tankioiden (Camelina) sukuun kuuluva kasvilaji. Siitä voidaan erottaa kaksi alalajia: pikkupellavatankio (Camelina alyssum ssp. alyssum) ja isopellavatankio eli liinatankio (Camelina alyssum ssp. integerrima). Pellavatankio muistuttaa paljolti vehnätankiota (Camelina microcarpa) sekä ruistankiota (Camelina sativa), ja toisinaan nämä kolme lajia luokitellaan yhden ja saman lajin eri alalajeiksi.

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedian tekijät ja toimittajat
original
visit source
partner site
wikipedia FI

Zubičkaty hryst ( Upper Sorbian )

provided by wikipedia HSB

Zubičkaty hryst (Camelina alyssum) je rostlina ze swójby křižnokwětnych rostlinow (Brasicaceae).

Wopis

Stejnišćo

Rozšěrjenje

Wužiwanje

Nóžki

  1. Pawoł Völkel: Prawopisny słownik hornjoserbskeje rěče. Hornjoserbsko-němski słownik. Ludowe nakładnistwo Domowina, Budyšin 2005, ISBN 3-7420-1920-1, str. 156.
  2. W internetowym słowniku: Dotter

Žórła

  • Brankačk, Jurij: Wobrazowy słownik hornjoserbskich rostlinskich mjenow na CD ROM. Rěčny centrum WITAJ, wudaće za serbske šule. Budyšin 2005.
  • Kubát, K. (Hlavní editor): Klíč ke květeně České republiky. Academia, Praha (2002)
  • Lajnert, Jan: Rostlinske mjena. Serbske. Němske. Łaćanske. Rjadowane po přirodnym systemje. Volk und Wissen Volkseigener Verlag Berlin (1954)
  • Rězak, Filip: Němsko-serbski wšowědny słownik hornjołužiskeje rěče. Donnerhak, Budyšin (1920)
license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedia authors and editors
original
visit source
partner site
wikipedia HSB

Zubičkaty hryst: Brief Summary ( Upper Sorbian )

provided by wikipedia HSB

Zubičkaty hryst (Camelina alyssum) je rostlina ze swójby křižnokwětnych rostlinow (Brasicaceae).

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedia authors and editors
original
visit source
partner site
wikipedia HSB

Vlashuttentut ( Dutch; Flemish )

provided by wikipedia NL

Vlashuttentut (Camelina sativa subsp. alyssum, synoniemen: Camelina alyssum, Camelina dentata en Camelina foetida) is een eenjarige plant, die behoort tot de kruisbloemenfamilie. De soort staat op de Nederlandse Rode lijst van planten als een soort, die niet meer aanwezig is. Ze kwam tot 1931 in Nederland in vlasakkers voor. In de oudheid werd vlashuttentut geteeld voor de olihoudende zaden. Vlashuttentut komt van nature voor in Oost- en Midden-Europa en in Midden- en West-Azië en is van daaruit verder verspreid naar Noord-Amerika.

De plant wordt 20 - 60 cm hoog. De plant bloeit van mei tot in juli met gele, 4 - 5 mm grote bloemen. De rechtopstaande stengels zijn bovenaan vertakt. De bladeren onderaan de plant zijn steelvormig versmald, die bovenaan de stengel zijn stengelomvattend met oortjes of hebben een pijlvormige voet.

De tweehokkige vrucht is een peervormig, 5 - 10 mm lang hauwtje. De kleppen hebben een duidelijke middennerf. De zaden zijn 2 - 3 mm groot.

Externe links

Wikimedia Commons Zie de categorie Camelina alyssum van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.
license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedia-auteurs en -editors
original
visit source
partner site
wikipedia NL

Vlashuttentut: Brief Summary ( Dutch; Flemish )

provided by wikipedia NL

Vlashuttentut (Camelina sativa subsp. alyssum, synoniemen: Camelina alyssum, Camelina dentata en Camelina foetida) is een eenjarige plant, die behoort tot de kruisbloemenfamilie. De soort staat op de Nederlandse Rode lijst van planten als een soort, die niet meer aanwezig is. Ze kwam tot 1931 in Nederland in vlasakkers voor. In de oudheid werd vlashuttentut geteeld voor de olihoudende zaden. Vlashuttentut komt van nature voor in Oost- en Midden-Europa en in Midden- en West-Azië en is van daaruit verder verspreid naar Noord-Amerika.

De plant wordt 20 - 60 cm hoog. De plant bloeit van mei tot in juli met gele, 4 - 5 mm grote bloemen. De rechtopstaande stengels zijn bovenaan vertakt. De bladeren onderaan de plant zijn steelvormig versmald, die bovenaan de stengel zijn stengelomvattend met oortjes of hebben een pijlvormige voet.

De tweehokkige vrucht is een peervormig, 5 - 10 mm lang hauwtje. De kleppen hebben een duidelijke middennerf. De zaden zijn 2 - 3 mm groot.

 src=

Herbarium exemplaren uit 1852

 src=

Jonge plant

 src=

Bloem

 src=

Hauwtjes

 src=

Hauwtjes

 src=

Hauwtje met zaden

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedia-auteurs en -editors
original
visit source
partner site
wikipedia NL

Lnicznik właściwy ( Polish )

provided by wikipedia POL
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Lnicznik właściwy, l. cuchnący (Camelina alyssum (Mill.) Thell) – gatunek rośliny z rodziny kapustowatych. Występował w strefie klimatu umiarkowanego w Europie i na Syberii Zachodniej jako chwast upraw lnu[4][2]. Obecnie w Polsce, a być może w całym swoim zasięgu jest gatunkiem wymarłym[5]. We florze Polski klasyfikowany był jako archeofit[6].

Rozmieszczenie geograficzne

Pierwotny zasięg występowania gatunku obejmował kontynent europejski z wyjątkiem jego skrajnie zachodnich, północnych i południowych części. Izolowane stanowiska znane były ponadto z zachodniej Syberii. W Polsce występował na terenie całego kraju z wyjątkiem wyższych położeń górskich[2]. Lnicznik właściwy został również zawleczony do Stanów Zjednoczonych (stany: Montana, Dakota Północna, Dakota Południowa, Wyoming, Kalifornia i Kolorado) oraz Kanady (prowincje: Manitoba, Saskatchewan i Alberta), gdzie stwierdzano jego stanowiska na polach uprawnych, przydrożach oraz preriach. Obecność gatunku w centralnej części Północnej Ameryki nie została jednak potwierdzona w okresie ostatnich 50 lat, a przynajmniej cześć historycznych stanowisk podawana była na podstawie błędnie oznaczonych okazów lnicznika siewnego[7]. Ponadto zawleczony został do Ameryki Południowej (Chile – Region Metropolitalny; Argentyna – prowincje Buenos Aires i Santa Fe)[8], Nowej Zelandii i Australii, gdzie stwierdzany był co najmniej dwukrotnie w południowej części kontynentu (w 1919 r. w okolicach Penoli oraz w 1945 r. niedaleko miejscowości Goolwa w pobliżu ujścia wód jeziora Alexandrina do morza) oraz na Tasmanii[9][4].

Morfologia

Łodyga
Wzniesiona, o wysokości od 50 do 100 cm, zazwyczaj nierozgałęziająca się lub rozgałęziona (zwłaszcza w górnej części), naga lub pokryta nielicznymi, rozgałęzionymi włoskami[2][3].
Liście
Eliptycznopodługowate lub eliptycznolancetowate, całobrzegie do pierzastosiecznych, cienkie. Liście łodygowe strzałkowate w nasadzie, siedzące. Liście odziomkowe na ogonkach[2].
Kwiaty
Korona złożona z czterech jasnożółtych płatków długości 4-5 mm. Kwiatostan w formie grona. Okres kwitnienia trwa od czerwca do lipca[2].
Owoce
Łuszczynki w kształcie od gruszkowatych do okrągławych, grube, długości 6,5 do 12 mm, znajdują się na szypułkach odstających o 40 do 110 stopni od osi kwiatostanu[2][3]. Nasiona zaokrąglone, spłaszczone, długości 1,5-2,9 mm, czerwonawe[10][3].
Gatunki podobne
Gatunek może być mylony z lnicznikiem siewnym i drobnoowocowym oraz innymi przedstawicielami rodzaju Camelina[2].

Systematyka i zmienność

Gatunek zmienny. Wyróżniane były dwa podgatunki[2]:

  • Camelina alyssum subsp. alyssum - dolne liście zazwyczaj mocno wcinane, łodyga nierozgałęziona lub słabo rozgałęziona, łuszczynki długości 6,5-9 mm znajdują się na szypułkach odgiętych od osi kwiatostanu pod kątem 40-90 stopni[2][3].
  • Camelina alyssum subsp. integerrima - dolne liście całobrzegie lub słabo wcinane, łodyga przeważnie rozgałęziona, łuszczynki długości 9-12 mm znajdują się na esowato wygiętych szypułkach odchylonych od osi kwiatostanu o 70-110 stopni[2][3].

Istnieją również liczne formy o cechach morfologicznych przejściowych pomiędzy obydwoma taksonami. W Polsce dominował podgatunek Camelina alyssum subsp. alyssum, dwukrotnie przewyższający pod względem liczebności drugi podgatunek[2].

Pochodzenie

 src=
Tradycyjnie pielęgnowane uprawy lnu były podstawowym siedliskiem lnicznika właściwego

Archeofit zaliczany do grupy archaeophyta anthropogena – taksonów powstałych pod wpływem działalności człowieka. Gatunek wyodrębnił się na skutek długotrwałej presji selekcyjnej związanej ze specyficzną techniką i rytmiką tradycyjnych upraw lnu[2], a taksonem wyjściowym był prawdopodobnie lnicznik siewny[10]. Nasiona omawianego gatunku odnotowano w wykopaliskach archeologicznych na terenie Polski[6].

Biologia i ekologia

Chwast jednoroczny zaliczany do tzw. „specjalistów lnowych”, ściśle związany z uprawami tej rośliny na suchych, ciepłych i nasłonecznionych stanowiskach na niżu oraz w górach do wysokości 1100 m n.p.m.[11][2]. Sporadycznie obserwowano jego przenikanie do upraw zbożowych, a na Dolnym Śląsku był w latach trzydziestych XX wieku stwierdzony na terenach kolejowych w okolicach miejscowości Krzywina[2]. W fitosocjologii gatunek charakterystyczny dla związku Lolio-Linion oraz należącego do niego zespołu roślinnego Spergulo-Lolietum remoti[12]. Roślina speirochoryczna - nasiona rozprzestrzeniane były wraz z materiałem siewnym lnu[2][12]. Liczba chromosomów 2n=40[10].

Zagrożenia i ochrona

Lnicznik właściwy nie jest obecnie stwierdzany nigdzie w całym swoim dawnym zasięgu geograficznym i być może jest już gatunkiem całkowicie wymarłym[2][5]. Na terenie Polski stał się rzadki już latach osiemdziesiątych XX wieku, a dziś uważany jest za wymarły w skali kraju[2].

Kategorie zagrożenia gatunku w opracowaniach krajowych:

Do głównych przyczyn ustąpienia lnicznika właściwego zalicza się ograniczenie areału upraw lnu oraz intensyfikacje zabiegów pielęgnacyjnych w istniejących uprawach, w szczególności staranne oczyszczanie materiału siewnego, co uniemożliwiło gatunkowi rozprzestrzenianie się na odpowiednie siedliska[2].

W ramach realizowanego w okolicach Doliny Biebrzy projektu „Jak to ze lnem było - ochrona bioróżnorodności i tradycji”, dzięki pozyskaniu nasion z kolekcji Krajowego Centrum Roślinnych Zasobów Genowych udało się w sezonie 2003 przejściowo odtworzyć populacje lnicznika właściwego na poletkach eksperymentalnych obsianych starymi odmianami lnu[17].

Choroby

Według danych z Polski, Estonii i byłego Związku Radzieckiego gatunek był atakowany przez pasożytniczego grzyba Erysiphe cruciferarum Opiz ex L. Junell z rodziny Erysiphaceae[10].

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001- .... [dostęp 2010-05-13].
  2. a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w x y z Śliwiński M., Dajdok Z.: Camelina alyssum (Brassicaceae) na Dolnym ŒŚląsku –- wymarły chwast upraw lnu. Acta Botanica Silesiaca, Supplementum, 2011.
  3. a b c d e f Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2007. ISBN 978-83-01-14342-8.
  4. a b c Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-10-27].
  5. a b Zając M., Zając A., Tokarska-Guzik B.,. Extinct and endangered archeophytes and the dynamics of their diversity in Poland. „Biodiv. Res. Conserv.”. 13, s. 17-24, 2009.
  6. a b Zając A., Zając M., Methodical problems in distinguishing the group of archaeophytes. W: Kącki Z., Stefańska-Krzaczek E. (red.), Synantropizacja w dobie zmian różnorodności biologicznej. Acta Botanica Silesiaca 6, 2011, str. 55-62. (ang.). [dostęp 2012-06-28].
  7. David E. Boufford i inni.: Flora of North America. North of Mexico. Volume 7. Magnoliophyta: Salicaceae to Brassicaceae. New York Oxford: Oxford University Press, 2010. ISBN 978-0-19-531822-7.
  8. Instituto de Botánica Darwinion - Flora del Conosur Catálogo de las Plantas Vasculares (www2.darwin.edu.ar) (hiszp.). [dostęp 2012-06-28].
  9. Atlas of Living Australia - Sharing biodiversity knowledge (www.ala.org.au) (ang.). [dostęp 2012-06-22].
  10. a b c d Francis A., Warwick S. I., The Biology of Canadian Weeds. 142. Camelina alyssum (Mill.) Thell.; C. microcarpa Andrz. ex DC.; C. sativa (L.) Crant. Canadian Journal of Plant Science vol 89 (4), 2009, str. 791-810 (ang.). [dostęp 2012-06-28].
  11. Kornaś J., Rośliny naczyniowe Gorców. Uzupełnienie I – Vascular plants of the Gorce Mts. (Polish Western Carpathians) Supplement I. Fragmenta Floristica et Geobotanica IX (2), 1963. (pol.). [dostęp 2012-06-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-10-05)].
  12. a b Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. PWN, 2005. ISBN 83-01-14439-4.
  13. Red list of plants and fungi in Poland. Czerwona lista roślin i grzybów Polski. Zbigniew Mirek, Kazimierz Zarzycki, Władysław Wojewoda, Zbigniew Szeląg (red.). Kraków: Instytut Botaniki im. W. Szafera, Polska Akademia Nauk, 2006. ISBN 83-89648-38-5.
  14. Kaźmierczakowa R., Bloch-Orłowska J., Celka Z., Cwener A., Dajdok Z., Michalska-Hejduk D., Pawlikowski P., Szczęśniak E., Ziarnek K.: Polska czerwona lista paprotników i roślin kwiatowych. Polish red list of pteridophytes and flowering plants. Kraków: Instytut Ochrony Przyrody Polskiej Akademii Nauk, 2016. ISBN 978-83-61191-88-9.
  15. Zarzycki K. (red.) Kaźmierczakowa R.: Polska czerwona księga roślin. Paprotniki i rośliny kwiatowe. Kraków: Instytut Botaniki im. W. Szafera PAN, 2001. ISBN 83-85444-85-8.
  16. Zarzycki K., Kaźmierczakowa R., Mirek Z.: Polska Czerwona Księga Roślin. Paprotniki i rośliny kwiatowe. Wyd. III. uaktualnione i rozszerzone. Kraków: Instytut Ochrony Przyrody PAN, 2014. ISBN 978-83-61191-72-8.
  17. "Jak to ze lnem było - ochrona bioróżnorodności i tradycji" – strona informacyjna projektu (www.paz.most.org.pl) (pol.). [dostęp 2012-06-22].

Bibliografia

  1. Alicja Szweykowska, Jerzy Szweykowski: Słownik botaniczny. Wyd. II, zmienione i uzupełnione. Warszawa: Wiedza Powszechna, 2003, s. 471. ISBN 83-214-1305-6.
license
cc-by-sa-3.0
copyright
Autorzy i redaktorzy Wikipedii
original
visit source
partner site
wikipedia POL

Lnicznik właściwy: Brief Summary ( Polish )

provided by wikipedia POL

Lnicznik właściwy, l. cuchnący (Camelina alyssum (Mill.) Thell) – gatunek rośliny z rodziny kapustowatych. Występował w strefie klimatu umiarkowanego w Europie i na Syberii Zachodniej jako chwast upraw lnu. Obecnie w Polsce, a być może w całym swoim zasięgu jest gatunkiem wymarłym. We florze Polski klasyfikowany był jako archeofit.

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Autorzy i redaktorzy Wikipedii
original
visit source
partner site
wikipedia POL

Lindådra ( Swedish )

provided by wikipedia SV

Lindådra (Camelina alyssum (Mill.) Thell.) är en art i familjen korsblommiga växter.

Lindådra förekommer som ogräs i linodlingar och på ruderatmark. Den förekommer i fynd från järnåldersboplatser. I början av 1800-talet förekom den sällsynt i Skåne, Hallamd och Småland. (Karta [1])

På Gotland påträffades den sista gången 1934, den räknas nu som nationellt utdöd i Sverige.[1]

Bilder

Källor

  1. ^ Gotländsk flora band 2 Brassicacea s. 375.

Externa länkar

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedia författare och redaktörer
original
visit source
partner site
wikipedia SV

Lindådra: Brief Summary ( Swedish )

provided by wikipedia SV

Lindådra (Camelina alyssum (Mill.) Thell.) är en art i familjen korsblommiga växter.

Lindådra förekommer som ogräs i linodlingar och på ruderatmark. Den förekommer i fynd från järnåldersboplatser. I början av 1800-talet förekom den sällsynt i Skåne, Hallamd och Småland. (Karta [1])

På Gotland påträffades den sista gången 1934, den räknas nu som nationellt utdöd i Sverige.

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedia författare och redaktörer
original
visit source
partner site
wikipedia SV

Camelina alyssum ( Vietnamese )

provided by wikipedia VI

Camelina alyssum là một loài thực vật có hoa trong họ Cải. Loài này được (Mill.) Thell. mô tả khoa học đầu tiên năm 1906.[1]

Chú thích

  1. ^ The Plant List (2010). Camelina alyssum. Truy cập ngày 9 tháng 6 năm 2013.

Liên kết ngoài


Hình tượng sơ khai Bài viết Họ Cải (Brassicaceae) này vẫn còn sơ khai. Bạn có thể giúp Wikipedia bằng cách mở rộng nội dung để bài được hoàn chỉnh hơn.
license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedia tác giả và biên tập viên
original
visit source
partner site
wikipedia VI

Camelina alyssum: Brief Summary ( Vietnamese )

provided by wikipedia VI

Camelina alyssum là một loài thực vật có hoa trong họ Cải. Loài này được (Mill.) Thell. mô tả khoa học đầu tiên năm 1906.

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedia tác giả và biên tập viên
original
visit source
partner site
wikipedia VI